പലപ്പോഴും പലരെയും മനസിലാക്കാന് കഴിയാതെ പോയിന്നു തോന്നീട്ടുണ്ട് ഇപ്പോള് എന്നെതന്നെ എനിക്ക് മനസിലാകുന്നില്ല. മനസും ബോധവും രണ്ടുവഴിക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്നു, മുന്നിലുള്ളത് അഗാതമായ കൊക്കയാണന്നു ബോധ്യമായിട്ടും അബോധമനസ് എന്നെയും വലിച്ചിഴച്ചു മുന്നിലേക്ക് തന്നെ നടക്കുന്നു.
ഭ്രാന്തമനസ് മുന്നിലെ കൊക്കെലേക്ക് എന്നെയും കൊണ്ട് ചാടും, താഴ്വരയിലെ പാറകളില് അവനെന്നെ തല്ലിയുടച്ച് സ്വോതന്ത്ര്യം നേടും എന്നെ ഉപേഷിച്ച് മനസുമാത്രം അവസാനിചിടത്തുന്നിനും ആരംഭത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു നടക്കും, പിന്നിട്ട വഴികളില് ഞാനില്ലാത്ത മനസ് അലഞ്ഞുനടക്കും.

